庄辛说楚襄王,原文如下:
楚襄王之时,庄辛谓王曰:“昔者楚庄王之始得令尹也,王问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王复问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善。’居三月,王又问于庄辛曰:‘令尹何如人也?’对曰:‘令尹,贤人也,才德兼备,忠信可任。’王曰:‘善